Eind mei kwam ik op een bospad op het ONO een jonge boommarter tegen. Het diertje zat op de grond, en kon nauwelijks kruipen. Omdat ik geen idee had of het hier ging om jeugdige hulpeloosheid of om een gewond dier heb ik hem verder niet aangeraakt. Hij keek wel af en toe naar links en naar rechts, waardoor ik me afvroeg of hij zijn moeder hoorde. Na het maken van wat foto's heb ik hem achtergelaten, in de hoop dat zijn moeder hem eerder zou meenemen dan een passerende hond.

Medewerkers van de Werkgroep Boommarters hebben vlak bij mijn vindplaats een nestboom gevonden. Daar is mijn diertje kennelijk uitgevallen. Dat overkomt speelse jonge boommarters wel vaker, en het hoeft niet eens fataal te zijn. Ze vonden maar twee uitwerpselen bij het nest, het is dus maar kort bewoond geweest. En dit voorjaar was er een nest onder een dak aan de rand van Wageningen. Daar was het gestommel net in deze periode opgehouden. Suggestief!

Het verschil tussen de boommarter en de steenmarter wordt besproken in de zoogdiergids. Een goed kenmerk is de afstand tussen de oren. Bij de boommarter past er op de kruin nog één oor tussen, bij de steenmarter is plaats voor twee. En nu maar hopen dat het beest een poosje terugkijkt als je hem in de gaten hebt!

De Nederlandse boommarterpopulatie telt maar 400 volwassen exemplaren. De Werkgroep Boommarters weet de meeste ervan wel te vinden door nestbomen in de gaten te houden, maar ze zijn erg blij met meldingen, ook van verkeersslachtoffers. Die kun je kwijt via www.vzz.nl. Omdat het onderscheid toch werk voor kenners is zullen ze vaak zelf nog even gaan kijken.

Ze hebben ook een leuke brochure waar ik dankbaar uit geput heb.